Şuan dersteyim.Konsantre olamıyorum.Anlatılan herşey havada kalıyor.
O kadar olduki başbaşa uzun zamanlar geçirmeyeli..Saçmalayarak konuşup güldüğümüz zamanlar olamadı.Seninle beraber olmayı yanında olmayı sana destek olmayı, bana destek olmanı o kadar istiyorum ve ayrıca benim de o kadar ihtiyacım varki..Aldığım maaşı da görünce hepten çöktüm.Herşeyi ertelemekten sıkılmaya başladım artık..İşe başlamam nisanı bulacak adam gibi elime para ne zaman geçecek onu dahi bilmiyorum.Evimiz, evet evimizin hayalinden bile bahsetmeyeli o kadar çok olduki tekrar umutlanmaya ihtiyacım var..Somut birşeyler olomalı artık..Kendimi yabancı hissettiğim bu kalabalık içinde boğulabilirim..Kollarında nefes alabilir miyim? bebeim!