küçük.

Küçüktün çok! O kocaman bedenin değildin!Sevgi çukurçuklarında kaybolmuştun, babanın bıraktığı.Her gözlerime baktığında biliyordum arayışlarını.Ruhundaki o derin boşlukta kendi yoruyordun öylece.Sulanmış yaraların, can yakıcıydı.Bulutluydun hep, ektiğin umutlarını ise yeşertemiyordun bir türlü.Nefessizdin, hiç başaramayacağını düşünüyordun.Ürkek kalbin çırpınmış, gözbebeklerin kocaman olmuş çok da özlemiştin..Baştan kaybedilmişliği kabullenmekti seninki.Elinden tutulsa, terkedileceğinden o kadar korkuyorunki, kapalıydın.
Küçüktün çok ve o kadar samimiydinki aslında, bu sayede, boşluklarında buluyordum kendimi.Sevgisizliğinde arıyordum seni, kuytudaydın, ürkek, sevilmeyi bekliyordun.Ama almalıydın beni içeri! Sevişmeliydik bu gece, dolduramazdım o boşlukları ama tutabilirdim ellerinden ebedi.